Ik begeleid ergens in een nachtdienst Zola. Een jonge vrouw uit Eritrea ze bevalt van haar eerste kindje. Het is een zwangerschap die is ontstaan uit trauma en geweld. Alleen in Nederland, ver weg van alles wat vertrouwd was, vindt ze steun bij Lida, een vrijwilliger bij het COA die als een moederfiguur aan haar zijde staat.
Zola is kwetsbaar, gelukkig is de natuur mild voor haar. Maar de bevalling vraagt niet alleen fysieke kracht, maar ook een enorme mentale strijd. Met zachte begeleiding, geduld en onvoorwaardelijke nabijheid van Lida ontstaat er minimaal vertrouwen.
Wanneer haar dochter wordt geboren, volgt er eerst afstand. Maar ook een voorzichtig begin. In een breekbaar en ontroerend moment maakt Zola, op haar eigen manier, contact met haar kind.
Damman Schrijft 